Günlerden bir gün bir kadın sevdim,
Karanlık hayatıma,
Bir güneş gibi doğdu.
Hayatımın sonbaharında, bir anda
Kır çiçekleri, çimenler yeşerdi.
Ben önce ılık bir rüzgâra,
Sonra çisil çisil yağan yağmura,
Bıraktım gönlümü ve birlikte,
Yaralı bir göçmen,
Kuş gibi sığındık birbirimize.
Göçerdik birbirimize,
Uçardık uzak diyarlara…
Şimdi ikimiz göz göze,
Diz dize, el ele kışı bekliyoruz.
Ağaçlar yapraklarını,
Dökerken kışın ortasında.
Belki avcılara yem olacağız,
Kim bilir zemheride birbirimize
Sarılıp donacağız.
Şimdi bunları düşünmenin vakti değil.
Kuş kuş olmaktan vazgeçer mi?
Özgürce aşkımızı yaşamak varken…
ELVAN ERGENE
