UMUDU DİRİ TUTMAK LAZIM

Gün gelir vakit tamam olur elbet

Kırık dökük şarkılarımızı toplarız

Son seslerimizi bıraktığımız

Arnavut kaldırımlarından

Çocuk saflığında ve duruluğunda

Yeniden başlarız yaşamaya

Umudu diri tutmak lazım gülüm

Uzanır bir yel, okşar masmavi göğünü

Damla damla dokunur ırak acılara

Düşleri kerpiç çatlağı ……. Köylerime

Çobanlar yakarla dağ başlarında ateşlerini

Zifiri karanlıklara ışık olur bir türkü

Yayılır dağ dağ, ova ova

Ulaşır varoşların sımsıcak öksüz kalbine

Yalınayak çocuklara,

Ağzı acıdan susku kadınlara

Toprağa düşen tohum çatlar

Çatlar, susmalara yazgılı diller

Çiçeklenir içimize açılan kapılar

Her sabah bir çiğin kalbinden çıkıp

Baharlar saçılır dokunduğumuz ellere

Umudu diri tutmak lazım gülüm

İçimizde büyüyen ölü zamanlar yeşerir

Yeşerir kavruk yüzlü insanımın yüzünde

Asırlardır mayalanan aydınlık düşler

Kırar karanlık prangaları bir bir

El olur, yol olur, dil olur

“İnsan insanın acısını alır” elbet

Umudu diri tutmak lazım gülüm

01.06.2019

MUSTAFA ÖREN